De muziekindustrie. Hmmm, industrie… Als ik aan het woord industrie denk dan zie ik hijskranen en oud ijzer. En daar krijg daar toch eerder een soort Hoogovens, Boskalis of Smit Tak gevoel bij. En vind ik toch wel aanzienlijk in contrast met mijn emotie tijdens het componeren of mijn sound-engineering als ik in een opname of mixdown zit in mijn studio. Al denk ik dat collegae als Paultje Elstak, DJ Luna of Basshunterz wellicht wat dichter bij de ‘sound’ komen die ik me bij eerder genoemde voorbeelden voorstel, toch ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat ook zij niet met een gele bouwhelm (met lamp) achter hun sequencer zitten. 

And for sake of argumentation: Ach, is het niet allemaal lood om oud ijzer?

Die vermaledijde muziekindustrie. Een mysterie voor velen en een vaag verschijnsel waarvoor je werd gewaarschuwd. Ken je opa’s vingertje nog als je ergens niet aan mocht zitten? Die blik verschijnt binnen een mum van tijd bij de volgende zinnen.”Zit jij in de muziek? Pfff, je kunt daar nog geen droog brood mee verdienen” of “joh leer toch een echt vak.”

Ergens hadden bezorgde ouders wel een punt natuurlijk. Althans, vanuit hun optiek bezien. Want diezelfde ouder zag in het onoverzichtelijke wespennest van royalties, gliding scale contracten, uitgaverechten, mooipraters, hoogvliegers, platenfirma’s,managers, naburige rechten, dieven, dromers, boekingskantoren, 360 deals, goudzoekers, downloadportals en what not, hun kroost al eeuwig inpandig blijven of erger, aan lager wal geraakt in de goot belanden.

Waar Is Mijn Duku?

Interessant is het zeker want, als je het sec bekijkt is het er natuurlijk niet per definitie simpeler op geworden. Het was altijd een bizznizz van doorzetters en berenbijters. Wereldwijd zijn er misschien 50 topclubs waar je als electronic artist zou ‘moeten’ zijn. Rotterdam alleen telt al meer dan 100 dj’s die in meer of mindere mate aspiraties hebben. Je moet wel overtuigd zijn om iets unieks te kunnen toevoegen aan de elektronische muziek markt. Het is meer gecompliceerd geworden als in “huh, waar is mijn duku?”  En door het online downloaden verdien ik vrij weinig meer want dat is tegenwoordig dus blijkbaar gratis (!). Maar wel dichterbij als in het hands on karakter dat zijn intrede heeft gedaan via Social Media.

Social Media heeft de wereld laten krimpen en de aspirant artiest een platform gegeven. Wil je dj worden? Mooi toch? Een software programma mixt voor je, een Soundcloud account distribueert voor je, je Facebook page market het voor je en je YouTube channel televiseert het voor je en off you go!

Alleen is het wat de Amerikaan zo mooi noemt een Catch 22. Want vergeet niet dat al die youtube kindertjes die op hun vierde al piano virtuoos zijn of de super zangtalentjes er natuurlijk altijd al zijn geweest. Alleen is het nu zichtbaar. Let wel, zichtbaar en niet per se tastbaar. Je kunt er wel van uitgaan dat met zo’n 7 miljard mensen op de wereld er nog wel een paar Beyonce’s, Afrojacks, Gaga’s en Guetta’s rondlopen. Social media maakt een sociaal samenzijn als een dansfeest tegenwoordig in een “wa b je? Ksta v.aan b djbooth” ping.

Een oninteressant beeld van kauwgom kauwend whatssappen en de dj van dienst beschouwen als de Wurlitzer jukebox uit de jaren 50 maakt pijnlijk zichtbaar hoe ‘sociaal’ social media eigenlijk is. Je profielfoto is belangrijk, zo belangrijk dat je zelfs je beste vriend of vriendin doormidden mag knippen. “Pls tell me your life story, but keep it under 140 characters!” Jaja, lach maar naar het Twitter vogeltje…

Skill Set

Maar natuurlijk heeft de opmars van Social Media ook de fouten van de muziekindustrie aan het licht gebracht! Er zijn nu al vermogende artiesten die zonder youtube, hyves, facebook, myspace en weet ik veel allemaal niet eens over een carriere zouden beschikken omdat elitist platenbazen hun muziek niet wilden uitbrengen. Het heeft een scala aan newskool producers gebracht die nu niet een dure engineering masterclass cursus moesten volgen maar met online youtube ‘HowTo‘ videos zichzelf hebben geschoold en vanaf de zolderkamer goede producties uitbrengen (lees dikke edits online gooien). En waar je in vervlogen dagen nog een skill moest beheersen als zingen, gitaar spelen, noten lezen, componeren, arrangeren, engineren, masteren, marketen etc. In het huidige klimaat moet je dat als artiest allemaal beheersen. En het liefst snel, want de wereld blijkt telkens ietsje sneller te draaien met elke keer dat de internet provider zijn bandbreedte verhoogd.

Ik merk dat velen van jullie op zoek zijn naar die muzikale navigatie tomtom. Ik krijg geregeld vragen over hoe ik ben begonnen en over hoe ik dat nu doe, wat het geheim is om verder te komen, waar te beginnen of aan de top te blijven. Gelukkig werkt het net als met alles, begin bij het begin. Een begin zou zijn Dancefair. Daar ben ik samen met een crew van gelouterde professionals aanwezig. Grote merken die hard- en software producten maken zijn ook present dus als je begint is het super om te weten waar je het beste kunt starten. Ben je al een tijdje bezig en loop je vast, is het een goede om te reflecteren waar je heen kunt! En ben je al pro dan is het super om van je collega’s een andere kijk te aanschouwen want zelfs in het “ik tijdperk” is inspiratie de beste motivatie tot ontwikkeling

Zorg dat je er bij bent op Dancefair!| Dancefair